Η τέχνη της Μαντείας είναι μία απ’ τις πιο αρχαίες μυητικές ιδιότητες που παρουσιάζει η παράδοσή μας. Σημειώστε ότι αυτός ο μυητικός τομέας, δεν είναι μονάχα το αποτέλεσμα των εμπειριών των χιλιάδων μυημένων κατά τη διάρκεια των αιώνων, αλλά η μαντική τέχνη έχει σαν απόλυτο θεμέλιο, τους νόμους της φύσης και εκείνους της δημιουργίας.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι όπως και οι Έλληνες, δίδασκαν την θεωρία της έλξης και της άπωσης των άστρων. Απ’ την θεωρία αυτή γεννήθηκε το ακόλουθο αξίωμα: Δεδομένου ότι οι παγκόσμιες μάζες έλκονται και απωθούνται αμοιβαία, το φαινόμενο αυτό παράγει ορισμένες αμοιβαίες επιρροές για κάθε ένα από τα άστρα αυτά, και για να αποδείξουν το αξίωμα αυτό οι αρχαίοι μυημένοι, έδιναν σαν παράδειγμα την παλίρροια και την άμπωτη του νερού, οφειλόμενη στην επιρροή της σελήνης. Τα έμμηνα ή μηνιαίες εποχές των γυναικών, όπως και ο τοκετός, τοποθετούνται όλα κάτω από την ίδια αυτή επιρροή.

Οι ιδιότητες του ηλιοτρόπιου οφείλονται στην επιρροή του Ήλιου πάνω σ’ αυτό το άνθος, όπως κι εκείνες του σεληνοτρόπιου, και πολυάριθμα άλλα παραδείγματα συνετά παρουσιαζόμενα, πρόσφεραν μία αρκετά μεγάλη εγγύηση στον ανθρώπινο συλλογισμό, πάνω στην αλήθεια του αξιώματος αυτού.

Ακόμη και επί των ημερών μας, μ’ όλη την πρόοδο της επιστήμης, μ’ όλη την ανάπτυξη του πνεύματος με την φιλοσοφία και με την φιλολογία, το αξίωμα αυτό μένει πάντοτε ορθό και καμία απ’ τις επιστημονικές προσωπικότητες των ημερών μας, γνωρίζοντας το αντικείμενο αυτό, δεν μπορεί ν’ αρνηθεί τις επιρροές των άστρων πάνω στην Γη. Διότι επί πλέον, η επιρροή αυτή είναι εκδηλωμένη με φανερά σημάδια και με συγκεκριμένα γεγονότα.

Το έργο των αρχαίων μυημένων αποτελούταν από την αναζήτηση και την ταξινόμηση των σημαδιών αυτών, τα αποτελέσματα των επιρροών των άστρων, και έτσι, από αναζητήσεις σε αναζητήσεις, από βεβαιώσεις σε βεβαιώσεις, απέδειξαν χωρίς καμία δυνατότητα άρνησης, ότι το χέρι του ανθρώπου έφερε πάνω του, την συγκέντρωση των σημαδιών των αστρικών επιρροών, των πιο κοντινών προς την Γη πλανητών.

Αναζητούμε μ’ ένα σοβαρό συλλογισμό, ν’ αποδείξουμε την αλήθεια αυτής της δοξασίας και να γνωρίσουμε πώς και δια ποίων τρόπων το χέρι μας, φτάνει να είναι ο τόπος υποδοχής των σημαδιών αυτών.

Είναι βέβαιο πως οι επιρροές των πλανητών οι οποίοι βρίσκονται κοντά στην Γη, δεν μπορούν να είναι σημαδεμένες απευθείας στο χέρι μας (αυτό θα ήταν παράλογο να το πιστεύει κανείς), αλλά να πώς η μυητική παράδοση μάς μεταβιβάζει το φαινόμενο αυτό, που σας παρουσιάζω με κάθε επιφύλαξη.

Στις υψηλές μεταφυσικές επιστήμες είναι γνωστό, ότι το διαστρικό διάστημα όλων των πλανητικών συστημάτων, είναι γεμάτο από μία ουσία, που ονομάζουμε Αιθέρα, και η οποία είναι πολύ πιο λεπτή από τα πιο λεπτά αέρια της ύλης, και η οποία έχει πολύ πιο μεγάλη αντίσταση από τον αέρα, και της οποίας η λεπτότητα και η αντίσταση είναι τόσο μεγάλες, που αυτή η αστρική ουσία πληροί, όχι μόνο τα διαστήματα αλλά είναι επίσης διαχυμένη μέσα στην καρδιά των πιο συμπαγών υλικών.

Η ουσία αυτή είναι ο απευθείας σύνδεσμος, μεταξύ του πλανήτη μας και των άστρων που μας περιβάλλουν, είναι ο αγωγός όλης της εξωτερικής ενέργειας, δια του οποίου ο άνθρωπος λαμβάνει τις ανώτερες και τις κατώτερες επιρροές, κοντινές ή μακρινές, και είναι ακόμη δι’ αυτής που οι επιρροές αυτές τροποποιούνται σε σημάδια πάνω στην παλάμη του χεριού.

Η διαδικασία της λειτουργίας αυτής, οφείλεται στην απαράλλακτη επανάληψη των παραγόμενων δονήσεων, απ’ την ενέργεια μιας δύναμης.

Οι δονήσεις αυτές έχοντας ένα σημείο αναχώρησης κοντινό ή μακρινό, έχουν την ιδιότητα να επαναλαμβάνονται  κάτω από την ίδια μορφή  κυματισμού, απ’ το σημείο της αναχώρησης μέχρι το σημείο της άφιξης και καμιά φορά πέρα απ’ το σημείο αυτό, διατηρούν δε τον ίδιο τρόπο και την ίδια μορφή της δόνησης.

Το ανθρώπινο όν λαμβάνει τα ρευστά της ουσίας αυτής, καθαρής και ακάθαρτης, δια του μετωπικού λωτού. Κυκλοφορούν δε αυτά, μέσα στα πλέγματα του οργανισμού μας.

Κατά την διάρκεια της διαδρομής αυτής μέσα στον οργανισμό μας, η αστρική ουσία συμπυκνωμένη απ’ την δύναμη αυτών των δονήσεων, εντυπώνει πάνω στα υλικά μόρια σχήματα και σημάδια πάνω μας, πάνω σε διάφορα μέρη του σώματός μας.

Τα σχήματα και τα σημάδια αυτά, είναι πιο φανερά στην παλάμη του χεριού, γιατί το σημείο αυτό του σώματός μας είναι το ακραίο σημείο ή το τέρμα.

Στο σημείο αυτό το αστρικό ρευστό διαφεύγει με την μορφή στροβίλων, αφήνοντας τα τελευταία ίχνη των δονήσεων οι οποίες το επηρέασαν.

Οι αρχαίοι μυημένοι διαιρούσαν τα σημάδια αυτά σε δύο, σε καμπούρες (ανάγλυφα) και σε «γραμμές». Οι καμπούρες ονομάζονται απ’ τους μοντέρνους χειρομάντες, «όρη» (βουνά).

Με τη θεωρία αυτή για τον σχηματισμό των σημαδιών του χεριού, μάς αποκαλύπτεται ότι η επιστήμη των άστρων ή Αστρολογία, είναι ανάλογη με την επιστήμη του χεριού ή Χειρομαντεία και η αναλογία τους αν και δεν είναι φανερή, είναι πραγματική.

Η χειρομαντεία έχει δύο σκοπούς, καλά διακεκριμένους και καλά καθορισμένους:

1^ος: Βοηθά στο ν’ αποκαλυφθεί στον μυημένο, η οργανική σύσταση του ατόμου, όπως και ο χαρακτήρας του με τα ελαττώματά του και τις ποιότητές (αρετές) του.

2^ος: Βοηθά στο ν’ αποκαλυφθεί το μέλλον του αναφερόμενου ατόμου με μία σχετική ακρίβεια.

Το σχήμα του χεριού, τα όρη ή οι σαρκώδεις προεξοχές βοηθούν στο να επισημανθεί ο χαρακτήρας του ανθρώπου.

Οι διάφορες γραμμές που χαράσσουν την παλάμη και τα δάκτυλα, βοηθούν στο ν’ αποκαλυφθεί το μέλλον του.

Οι δεδομένες αυτές εξηγήσεις, προσεγγίζουν την επιστήμη της Χειρομαντείας, παίρνοντας σαν οδηγό στο ξεκίνημα των αναζητήσεών μας την λογική, που πρέπει να οδηγεί τα βήματά μας μέσα σ’ αυτόν τον στρεβλό δρόμο, και αυτό που ονομάζουμε επιστήμη, δεν θα θεωρηθεί σαν μία χονδροειδής δεισιδαιμονία.

Χειρομαντεία

- Το τριαδικό -

Το ανθρώπινο σώμα είναι διηρεμένο σε τρία μέρη (αυτή είναι μία απ’ τις πρώτες διδασκαλίες που λάβατε ξεκινώντας την μύηση του σεβαστού μας Τάγματος), στο κεφάλι, το στήθος και την κοιλιά.

Η κοιλιά είναι το σύμβολο της αισθητής ζωής, το στήθος είναι το σύμβολο της αισθαντικής ζωής και το κεφάλι είναι το σύμβολο της αισθητικής ζωής.

Στο άνω άκρο, ξαναβρίσκουμε αυτή την τριπλή σύσταση: στον βραχίονα, τον πήχη και την παλάμη, και μέσα στην παλάμη ξαναβρίσκουμε αυτή την τριπλή σύσταση στις φάλαγγες των δακτύλων. Και όπως πιο κάτω βλέπουμε η παλάμη του χεριού διασχίζεται από τρεις γραμμές, που μας αντιπροσωπεύουν αναλογικά, το τριαδικό στις φάλαγγες των δακτύλων, το τριαδικό στην σύνθεση του άνω άκρου (βραχίονας, πήχυς και παλάμη) και τέλος το τριαδικό στο κυρίως σώμα (κορμός) του ανθρώπου (κοιλιά, στήθος, κεφάλι).

Έτσι σχηματίζουμε τον ακόλουθο πίνακα των αντιστοιχιών:

ΚΕΦΑΛΙ

Παλάμη ή Πόδι

1η φάλαγγα

Πνεύμα

Αισθητικότητα

ΣΤΗΘΟΣ

Πήχυς ή Γάμπα

2η φάλαγγα

Ψυχή

Αισθαντικότητα

ΚΟΙΛΙΑ

Βραχίονας ή Μηρός

3η φάλαγγα

Ύλη

Ευαισθητότητα

Το τριαδικό αυτό, συλλήφθηκε σύμφωνα με την παραδοσιακή μύηση, και οι επτά διαφορετικές επιρροές, αντιπροσωπεύονται στην σύσταση του ανθρώπινου σώματος δια των τριών διαιρέσεων του κυρίως σώματος (κορμού) και δια των τεσσάρων άκρων.

Επειδή η μελέτη μας έχει να κάνει αποκλειστικά με την παλάμη του χεριού και τις ιδιότητές της, αρκούμαστε μόνο να πούμε ότι σ’ αυτές τις τριαδικές αντιστοιχίες, διακρίνουμε ότι, οι τρεις ποιότητες του ανθρώπου φανερώνονται με την περισσότερο ή λιγότερο μεγάλη υλική ανάπτυξη, αυτών των διαφορετικών διαιρέσεων.

Έτσι, όταν η κοιλιά ενός ανθρώπου, ο μηρός του και ο βραχίονάς του είναι ανεπτυγμένα, φανερώνει αυτό έναν άνθρωπο υλικό.

Η ανάπτυξη του στήθους, του πήχη και της γάμπας, μας παριστά έναν άνθρωπο συναισθηματικό.

Η ανάπτυξη του κεφαλιού, της παλάμης και του ποδιού, μας δείχνει έναν άνθρωπο πνευματικό.

Παρατηρούμε ότι αυτή η τελευταία είναι αντίθετη προς την κατάσταση της γυναίκας, η οποία έχει μικρό κεφάλι, χέρι λεπτό και μικρό πόδι.

Εξετάζοντας το χέρι του ανθρώπου, οφείλουμε να ξεκινήσουμε απεικονίζοντας την σαρκώδη του σύσταση.

Διαιρούμε λοιπόν το σχήμα των δακτύλων σε τρεις κατηγορίες, σε δάκτυλα στρογγυλά, τετράγωνα και μυτερά. Συνήθως τα (στρογγυλά) δάκτυλα είναι στα άκρα τους με μια σαρκώδη μάζα, τα τετράγωνα δάκτυλα είναι σπατουλοειδή και τα μυτερά δάκτυλα είναι αδύνατα.

Τα τετράγωνα και σπατουλοειδή δάκτυλα δείχνουν έναν άνθρωπο εύστροφο, ενεργητικό, καλλιτέχνη σ’ όλες τις χειροτεχνικές εργασίες και εξ άλλου δείχνουν έναν άνθρωπο ο οποίος έλκεται από την ύλη και ο οποίος μπορεί να μιμείται τα έργα της φύσης.

Ο άνθρωπος με δάκτυλα στρογγυλά είναι μία ύπαρξη συναισθηματική, ζει με αγάπη, αγαπά τα πιο μικρά αντικείμενα που κατέχει, επιτυγχάνει σε εμπορικές υποθέσεις, αλλά συχνά χάνει σ’ αυτές λόγω της καλής του καρδιάς.

Ο άνθρωπος με δάκτυλα μυτερά, είναι γενικώς πνευματικός, καλός μαθηματικός, εξαιρετικός αστρονόμος, χαμένος μέσα στις μελέτες οι οποίες προκύπτουν απ’ τον φυσικό κόσμο, μία καρδιά σκληρή, χωρίς αισθήματα και καμιά φορά χωρίς οίκτο.

Ορίστε τα πρωταρχικά χαρακτηριστικά τα οποία προκύπτουν απ’ την μελέτη του σχήματος των δακτύλων.

Στην συνέχεια οφείλει κανείς να εξετάσει τις τρεις φάλαγγες καθενός αυτών δακτύλων με το μέγεθός του και το μήκος τους.

Οι τρεις φάλαγγες μάς δείχνουν τις τρεις αρχές του ανθρώπινου πνεύματος. Η 1η φάλαγγα, αναχωρώντας απ’ το ψηλότερο μέρος, συνιστά την σφραγίδα της ανθρώπινης Φαντασίας, η 2η φάλαγγα της Θέλησής του και η 3η της υλικής Ισχύος του ανθρώπου.

Όταν η 1η φάλαγγα ενός μυτερού δακτύλου είναι μακριά, δείχνει έναν άνθρωπο υπερβολικά δυνατό σ’ όλες τις πνευματικές ερωτήσεις.

Όταν η 1η φάλαγγα ενός δακτύλου τετραγώνου και σπατουλοειδούς είναι μακριά, φανερώνει έναν άνθρωπο δυνατό στην τέχνη, αξιόλογου συνθέτη και ικανού μιμητή της φύσης.

Όταν η 1η φάλαγγα ενός δακτύλου στρογγυλού είναι μακριά, φανερώνει μία ψηλή συναισθηματικότητα η οποία δημιουργεί και αγαπά, την αγάπη της με μια τέλεια συνεννόηση.

Οι φάλαγγες του αντίχειρα, πιο ειδικά εξεταζόμενες, μας δίνουν τα ακόλουθα αποτελέσματα:

1η φάλαγγα μακριά: Άνθρωπος μεγάλης φαντασίαςς

2η φάλαγγα μακριά: Άνθρωπος μεγάλης θέλησης

3η φάλαγγα μακριά: Άνθρωπος μεγάλης μυϊκής ισχύος.

Κυρίως, θέλω να σας πω ότι η εξέταση αυτή και το συμπέρασμά της, δεν αποτελούν καθόλου κανόνες απόλυτους πάνω στον χαρακτήρα του ανθρώπου και ότι η επαγωγική και αναλυτική μελέτη οφείλει να συγκρίνει την γενική σύσταση του ανθρώπου με τα δάκτυλά του, για να μπορεί να δώσει μία σχετικά ακριβή εξήγηση πάνω στον χαρακτήρα του ανθρώπου.

Εκτός από το σχήμα των δακτύλων, ο χαρακτήρας του ανθρώπου φανερώνεται στην παλάμη του χεριού του από τις σαρκώδεις προεξοχές, που ονομάζουμε «όρη».

Έχουμε πει ότι ο άνθρωπος λαμβάνει από την γέννησή του επτά διαφορετικές επιρροές των οποίων η αρχή για κάθε μιά τους είναι:

1η, η σεξουαλική αγάπη (όρος της Αφροδίτης),

2η, η αγάπη της δόξας (όρος του Δία),

3η, η αγάπη του ωραίου (όρος του Ήλιου),

4η, η αγάπη της οικογένειας (όρος του Ερμή),

5η, η αγάπη της επιστήμης (όρος του Κρόνου)

6η, τα ελαττώματα (όρος της Σελήνης),

7η, η οργή και τα πάθη (όρος του Άρη).

Τα πέντε δάκτυλα συλλαμβάνουν τις ακόλουθες επιρροές. Ο αντίχειρας δέχεται την επιρροή τής Αφροδίτης, κάτω του οποίου βρίσκεται το όρος της Αφροδίτης. Ο δείκτης συλλαμβάνει την επιρροή του Δία, στη βάση του οποίου βρίσκεται το όρος του Δία. Ο μέσος συλλαμβάνει την επιρροή του Κρόνου, κάτω του οποίου βρίσκεται το όρος του Κρόνου. Ο παράμεσος συλλαμβάνει την επιρροή του Ήλιου, κάτω του οποίου βρίσκεται το όρος του Ήλιου. Ο ακραίος συλλαμβάνει την επιρροή του Ερμή, στη βάση του οποίου βρίσκεται το όρος του Ερμή. Από κάτω από το όρος του Ερμή βρίσκεται το όρος του Άρη και κάτω από αυτό βρίσκεται το όρος της Σελήνης.

Όταν οι σαρκώδεις προεξοχές των τριών φαλαγγών των δακτύλων διασχίζονται από γραμμές κάθετες, αυτό δείχνει ότι οι επιρροές αυτών των πλανητών είναι ευεργετικές. Όταν αυτές διασχίζονται από γραμμές οριζόντιες, αυτό δείχνει ότι οι πλανητικές επιρροές είναι κακεργετικές (μπορεί κανείς να αντικαταστήσει τους δύο αυτούς όρους με ευνοϊκός και δυσευνοϊκός).

Τα όρη της παλάμης του χεριού, με το σχήμα τους και τις ποικίλες γραμμές που τα διασχίζουν, μας φανερώνουν αφ’ ενός μεν τον χαρακτήρα του ατόμου, αφ’ ετέρου δε διάφορα ποικίλα γεγονότα του παρελθόντος του και του μέλλοντός του.

Η υπερβολική ανάπτυξη ενός ή περισσότέρων εκ των ορέων αυτών, μπορούμε να πούμε ότι μας φανερώνει την ανάπτυξη που χαρακτηρίζει την προβαλλόμενη επιρροή. Για παράδειγμα, το αναπτυγμένο όρος της Αφροδίτης, φανερώνει έναν άνθρωπο στον οποίο η επιρροή αυτή της Αφροδίτης είναι υπερβολικά ανεπτυγμένη, και το ίδιο γίνεται και με τις άλλες επιρροές.

Τα όρη αυτά διασχίζονται επίσης από γραμμές κάθετες ή οριζόντιες, οι πρώτες αποκαλύπτουν την ευνοϊκή επιρροή του πλανήτη και οι δεύτερες την δυσευνοϊκή επιρροή.

Αυτές είναι οι εξηγήσεις σχετικά με την σύσταση των σχημάτων της παλάμης και των δακτύλων.

SELAIT-HA

1913-1914

«EON» Revue Initiatique No 13, Dec. 1922